Verslag
transport naar
Arancha
Zoals
beloofd hierbij het verslag van het
hulptransport naar Arancha in Spanje. Wij
vroegen hiervoor om uw hulp en dat kwam er
inderdaad! Wij hebben diverse goederen
aangeboden gekregen en kunnen doorverwijzen
naar Jeanette en André.
Inmiddels
heeft het transport plaatsgevonden en
hieronder het verslag van de beide
chauffeurs André en Raymond.
Arancha woont in Loranca de
Tajuña,
een klein bergdorp, ongeveer 40 km van
Madrid. Samen met haar vriend Roberto, runt
zij een opvang voor enkele tientallen
zwerfhonden. Zij doen vreselijk goed werk,
ontvangen in Spanje nauwelijks steun, hebben
gebrek aan alles. Zij hebben onze hulp hard
nodig.
Zaterdag 19
december
Inladen!
Wij vullen de gehuurde Mercedesbus tot de
nok toe met 650 kilo voer, 5 kunststof
hondenhokken, plastic hondenmanden, dekens,
voerbakken, medicijnen, riemen en
halsbanden.
De
sneeuw ligt hoog hier en in heel Europa. De
bus heeft winterbanden, we hebben
sneeuwkettingen, een splinternieuwe Tomtom
en een koffie-zetapparaat bij ons. In de bus
staan 3 jerrycans met diesel die ons door
Frankrijk moeten brengen. Ons kan niets
gebeuren! Rond 15.30 uur zijn we klaar voor
vertrek. Ruim 1800 km te gaan, een rit van
ruim 24 uur!
De reis verloopt gladjes, de wegen zijn goed.
Zo nu en dan sneeuw en steile, bochtige
bergweggetjes, maar dat mag de pret niet
drukken. We rijden om de beurt. ’s Nachts
blijven we wakker door de mooie
kerstversieringen in de stadjes die we tegen
komen en door lekkere, tachtiger jaren
discomuziek die we op een Franse zender
gevonden hebben.
Zondag 20
december
Rond 16.00 uur komen wij
aan bij een benzinestation in de buurt van
Loranca de Tajuña. Arancha
komt
ons daar met haar vriend Roberto ophalen. We
rijden naar haar huisje dat boven op
een berghelling staat. Er loopt en smal
kronkelpad naar toe. Langs dit pad ligt de
opvang voor de honden. Op verschillende
plateaus staan containers en houten hokken,
alles netjes omheind.
We laten de bus beneden staan, de bus lijkt te
breed voor het pad. We worden verwelkomd door
de honden, ze rennen enthousiast omhoog en
omlaag, lieve beesten, zien er goed uit!
Arancha en Roberto onthalen ons zeer gastvrij
in hun piepkleine, maar gezellige en warme
huisje. We krijgen brood, kaas, worst, wijn en
een heerlijke vissoep voorgezet.
Beiden
spreken alleen Spaans, via een
vertaalprogramma op de pc en met handen en
voeten kunnen we toch een beetje met elkaar
praten. Het zijn heel lieve mensen met een
groot hart voor de zwerfhonden. Slapen en
morgen uitladen!
Maandag 21
december
We
laden de spullen uit de bus in de auto van
Arancha. Het heeft gevroren vannacht. Het
pad naar boven is glad van de sneeuw en de
ijzel. De auto slipt weg, Roberto krijgt ‘m
niet boven. Wat nu? We meten het pad, de bus
kan er toch langs. Er staan bomen langs het
pad en de takken van die bomen hangen laag
over het pad. De bus kan er niet onder door.
Dus: bomen snoeien!
Als het pad vrij is, rijdt André de bus omhoog
over de ijzel en de sneeuw…, yes! Hij komt
veilig boven en de bus heeft geen kras
opgelopen. Klasse! Er is geen plek genoeg om al
het voer op te slaan. Buiten laten staan is
geen optie. Wij besluiten een houten schuur te
kopen. Roberto en Raymond gaan de schuur kopen
bij een bouwcentrum. Arancha en André laden
ondertussen de spullen uit.
|

|
Arancha
weet niet wat ze ziet als de bus wordt
uitgeladen. Zij weet niet wat zij ziet en de
tranen springen in haar ogen.... Zo veel
fantastische spullen voor hun zwerfdieren!
En helemaal uit dat verre
Nederland! Als
we de schuur naar boven hebben gebracht, is
de dag alweer om en is het donker, nat en
koud. Arancha en Roberto gaan de honden
verzorgen, daarna maakt Roberto zijn
lievelingsgerecht voor ons, heerlijke
paella! Wij praten ‘s avonds nog wat via de
computer.
|

|
Arancha vertelt dat zij allebei geen werk
hebben, in Spanje is de crisis nog veel erger
dan bij ons. Zij hebben allebei een kleine
uitkering, maar die houdt op na 1 jaar en
daarna... No se...
Als je dat hoort krijg je nog meer waardering
voor het werk dat zij voor de honden doen...
Wetende dat wij morgen de schuur in elkaar gaan
zetten en daarna meteen weer naar Nederland
vertrekken, gaat Arancha na het eten alvast
lekker koken voor ons, zodat wij morgen met een
volle maag op pad kunnen. Zij hebben geen cent
te makken, maar halen toch alles uit de kast om
ons goed te verzorgen. Geweldig
toch!
Dinsdag 22
december
We
staan vroeg op. Het is koud en het regent
pijpenstelen. Arancha en Roberto zijn alweer
buiten met de honden bezig, André en ik gaan
de schuur in elkaar zetten. Na een paar uur
klussen in de kou en de modder en de regen,
zijn we door en door verkleumd en nat, maar
staat de schuur als een
huis!
Arancha en Roberto zijn echt heel blij met
alles. Raymond is Santa, zegt Roberto, en André
is Claus, samen zijn jullie Santa Claus,
muchos, muchos gracias!
Onze
tijd zit er alweer op. Wij hebben geen tijd
meer om nog meer te klussen. Tassen pakken,
en de lieve, lieve calgo Vida en kleine pup
Oddie inladen. Die nemen we mee terug naar
Nederland, waar voor hun al goeie families
gevonden zijn.
We
nemen met pijn in ons hart afscheid van
Arancha en Roberto, twee fantastische mensen
die zich met hart en ziel inzetten voor de
hondjes in hun opvang. Volgend jaar gaan zij
trouwen. Wij zijn uitgenodigd! We gaan zeker
gauw terug, zij kunnen nog zo veel hulp
gebruiken….
De
reis terug verloopt voorspoedig. Vida en
Oddie liggen samen rustig in een bench in de
bus. We stoppen regelmatig om hen even uit
te laten. Rond 18.00 uur de volgende dag
zijn we weer terug in Boskoop. Moe, maar
zeer voldaan!
Wij
hadden ons geen betere kerst kunnen wensen.
Wij blijven Arancha en Roberto steunen. De
eerste acties voor hun zijn al
gestart!
Wordt vervolgd!
|